مینیمالیسم در فشن و استایل

در ادامه بحث در مورد سبک‌های ماکسیمال و مینیمال، این بار می‌خواهیم به بررسی و توضیح مینیمالیسم بپردازیم. این روزها این سبک مورد پسند بسیاری از مردم قرار گرفته. سادگی در استایل و آیتم‌های مورد استفاده و همچنین همسو بودن با حفظ محیط زیست، محبوبیت سبک مینیمالیسم را بالا برده است. در ابتدا باید توضیحاتی به منظور تعریف معنی و مفهوم این سبک ارائه دهیم. مینیمالیسم به معنای کنار گذاشتن آیتم‌های غیرضروری و نگه داشتن وسایلی است که علاوه بر ارزشمند بودنشان برای ما، باعث راحتی و شادی هستند. فشن به سبک مینیمال به معنای تعداد لباس‌های کمتر در کمد لباس‌هاست؛ در واقع لباس‌هایی که استفاده از آن‌ها لذت بخش است.
بسیاری از افراد تنها از ۲۰ درصد آیتم‌های داخل کمد لباس‌هایشان استفاده می‌کنند و ۸۰ درصد لباس‌ها عملاً مدت‌هاست که بلااستفاده‌اند یا اصلاً تا به حال استفاده نشده‌اند. ایده مینیمالیسم به این جهت شکل گرفت که از مصرف گرایی و آسیب به محیط زیست و سوءاستفاده از کارگران صنعت نساجی تا حد امکان جلوگیری شود. این سبک اصلاً و ابداً به معنای داشتن آیتم کم، تکراری و دوست نداشتنی نیست. بلکه به معنی داشتن آیتم‌هایی است که برایمان خوشایند و قابل استفاده است، می‌باشد. از این رو این تصور که علاقه‌مندان به این سبک تنها باید یک پالت رنگی خنثی را انتخاب کنند و آیتم‌ها را با آن پالت انتخاب کنند، اشتباه است. می‌توانید از پالت‌های رنگارنگ با پترن‌های منظم استفاده کنید.

درواقع مینیمالیسم به این معناست که: طرح‌ها و رنگ‌هایی را انتخاب کن که در وهله اول دوستشان داری و بعد از آن مطمئن باشی کاربرد آن آیتم و تناسبش با باقی آیتم‌ها در یک استایل را می‌دانی.
به زبان ساده‌تر یعنی اینکه اگر من یک جلیقه ساده با یک رنگ خاص دارم، آن را در کنار یک شومیز و یک شلوار خاص و همچنین یکی اکسسوری مشخص استفاده می‌کنم و زمان خود را صرف انتخاب آیتم‌های دیگر کمد لباسم نمی‌کنم که کدام آیتم با این جلیقه هم‌خوانی دارد یا ندارد. مینیمالیسم حتی زمان انتخاب لباس مناسب و هماهنگ کردن آیتم‌ها با هم را نیز کوتاه می‌کند. تعداد آیتم‌های داخل کمد لباس‌ها کم شده اما هر چند آیتم به صورت فکر شده در کنار هم انتخاب شده‌اند و روی یک چوب لباسی قرار گرفته‌اند. کیفیت آیتم‌ها از هر نظر بالاتر رفته و هزینه‌ای که برای داشتن این کمد لباس شده است اگرچه بالاتر است اما دوام بیشتری هم دارد. در یک کمد لباس مینیمال، جایی برای فست فشن نیست. فست فشن یعنی برندهایی که تولید انبوه با کیفیت و هزینه پایین‌تر دارند؛ یعنی کارگر بیشتر، کار بیشتر، هدر رفت انرژی بالاتر و به دنبال آن، آسیب بیشتر به محیط زیست. همانطور که در مقاله پیشین مطرح شد، مینیمالیسم با شعار Less is more یا هرچه کمتر بهتر، تعداد آیتم‌ها را برای ساختن یک استایل کمتر کرده و کیفیت را بالاتر می‌برد.

پیرو این سبک بودن این مزیت را دارد که به جای خرید به طور مثال چندین و چند طرح و رنگ کفش مجلسی پاشنه بلند کیفیت پایین و ارزان، دو جفت کفش مشکی و کرم با طرح ساده اما با کیفیت تهیه کرده که با تقریباً تمامی آیتم‌های مربوطه هماهنگ شوند. اگر پیرو این سبک هستید و نمی‌دانید از کجا شروع کنید، در ادامه یک سری نکته برای داشتن کمد لباس مینیمال مطرح می‌کنیم. در ابتدا بدانید: اول، هیچ عدد مشخص و جادویی برای تعداد آیتم‌های لباس در کمد وجود ندارد.

دوم، مینیمالیسم به معنای ساختن استایل شخصی شماست، بدون سختی در انتخاب و صرف هزینه زمانی. سوم، مینیمالیسم الزاماً به معنی استایل تک رنگ نیست! پس به راحتی استایل چند رنگ وچند کاره خود را داشته باشید. چهارم، به خاطر علاقه‌مند شدن به این سبک، تمامی آیتم‌های بلااستفاده‌تان را دور نیندازید؛ می‌توانید آن‌ها را هدیه دهید یا بفروشید یا اهدا کنید. پنجم، با خلوت کردن فضای اطرافتان، به ذهن و روحتان اجازه استراحت دهید و نفس بکشید.
حالا در این مرحله هستیم که چگونه کمد مینیمال خود را داشته باشیم. این کار نیازمند صرف یک یا دو روز زمان اختصاصی است. شروع این کار با بیرون آوردن تمام محتویات کمد لباس‌ها و انداختن آن به کف اتاق است. درست متوجه شدید، انداختن تمام لباس‌ها و آیتم‌ها کف اتاق. حالا بهتر است چهار دسته بندی در ذهن خود برای انتخاب آیتم‌ها تشکیل دهیم: آیتم‌های دوست داشتنی، آیتم‌های بلااستفاده، آیتم‌های «شاید» و آیتم‌های فصلی.
آیتم‌های دوست داشتنی تمام آن چیزهایی هستند که ازشان با لذت و خوشحالی استفاده می‌کنیم و کیفیت و طرح و رنگ بالا و زیبایی دارند. طبیعتاً بیشترین سهم حجم کمد لباس‌ها با این دسته پر می‌شود. دسته بندی آیتم‌های بلااستفاده هم همان‌طور که از اسمش پیداست، آن دسته‌ای است که می‌توانیم با اهدا کردن، هدیه دادن یا فروختن از آن خلاص شویم. آیتم‌های «شاید» آن دسته از آیتم‌هایی هستند که به دلایلی نمی‌توانیم مانند دسته بندی پیشین ازشان خلاص شویم؛ شاید هدیه و یادگاری هستند و یا شاید آیتم قابل استفاده‌ای بوده‌اند که در حال حاضر دیگر به تنمان اندازه نیستند یا دچار مشکلی شده‌اند.

در این شرایط بهتر است تمامی آیتم‌های این دسته را لیست کنیم و دلیلی که در این دسته بندی جای می‌گیرند را بنویسیم. حالا با توجه به دلیل‌هایی که نوشتیم باید در مورد سرنوشتشان تصمیم بگیریم. مثلاً اگر کاهش وزن داشته‌ایم و دیگر قصد نداریم به وزن پیشین برگردیم، می‌توانیم تصمیم بگیریم از آن آیتم خلاص شویم. یا اگر آن آیتم یک شلوار با کیفیت در قدیم بوده اما امروز بخشی از قسمت پایینی‌اش پاره شده، می‌توانیم تصمیم بگیریم با تبدیلش به شلوارک و کوتاه کردن آن، آیتم را از این دسته‌بندی به دسته‌بندی آیتم‌های دوست داشتنی انتقال دهیم. دسته‌بندی بعدی، آیتم‌های فصلی است. باز هم ناگفته پیداست که این بخش مربوط به آیتم‌هایی است که در فصول خاصی قابل استفاده و در فصول دیگر بلااستفاده‌اند؛ مانند بوت و کفش‌های تابستانی و صندل‌ها. برای این دسته بندی باید از باکس‌های خاص استفاده کنیم. اگر در کشوری چهارفصل زندگی می‌کنید، بخشی از حجم کمد لباستان هر ۶ ماه بازبینی و از نو چیدمان می‌شود. در پاییز و زمستان بوت‌ها و کفش‌های زمستانی و همچنین پالتو و لباس‌های بافتنی جایگزین صندل‌ها و لباس‌های سبک و خنک می‌شوند. در بهار و تابستان، باکس‌های مربوط به آیتم‌های این دو فصل جایگزین آیتم‌های پیشین می‌شوند؛ بدین معنی که هر دو فصل یکبار نیاز به چیدمان مجدد کمد لباس‌هایمان داریم.
در متنی که خواندید تمرکز بر ارائه مفهوم و هدف اصلی سبک مینیمالیسم بود. این سبک را نه فقط در فشن و استایل، بلکه در بسیاری از موارد از جمله دکوراسیون داخلی منازل نیز می‌توان به کار برد.

دکوراسیون به سبک مینیمال فضای خالی و آرامش بیشتری را در اختیار افراد قرار می‌دهد. در این سبک دکور، اکثر فضای دیوارها خالی است و با تابلوها یا آثار هنری کمتر و ساده‌تری دیزاین شده است. بطورکلی هدف از مطرح کردن این سبک، بیان برتری آن نسبت به ماکسیمالیسم یا دیگر سبک‌ها نبوده و انتخاب این موضوع از فردی به فرد دیگر متفاوت و تنها وابسته به همان شخص است. در مقاله بعدی تلاش می‌شود تا به مقایسه این دو سبک و جایگاهشان در دنیای امروز بپردازیم تا شما عزیزان با آگاهی بیشتری سبک استایل شخصی خود را انتخاب نمایید.